Door de wijk rondom ZIMIHC theater Stefanus als podium te gebruiken, wordt de dagelijkse leefomgeving van bewoners onderdeel van een gedeelde artistieke ervaring. Het resultaat is een concert zonder vast middelpunt, waarin iedere luisteraar zijn eigen route en perspectief bepaalt. De compositie vertrekt vanuit het idee dat ruimte geen neutrale leegte is, maar een actieve drager van betekenis. Klank bestaat niet op zichzelf: zij ontstaat pas werkelijk in relatie tot haar omgeving, tot andere klanken en tot de luisteraar.
De uitvoering is vrij toegankelijk en nodigt bewoners en bezoekers uit om samen te luisteren, te bewegen en de ruimte op een nieuwe manier te beleven. In die resonantie ontstaat geen uniformiteit, maar een tijdelijke harmonie van verschillen.